De Meldcode: alles KAN mishandeling zijn en daarmee is NIETS mishandeling

De Meldcode Huiselijk Geweld en Kindermishandeling KAN een prima instrument zijn in het signaleren en voorkomen van mishandeling. Ik heb behoefte om er over te schrijven omdat ik vind dat er een aantal haken en ogen aan zitten, waar de effectiviteit onder lijdt. De definities zijn te breed, er is geen eenduidigheid van melden en het vraagt een enorme zorgvuldigheid om complexe zaken tot een goed einde te brengen.

1) Te brede definitie:
Alles KAN mishandeling zijn en daarmee is NIETS mishandeling. Het draait om context, zorgvuldigheid en bereidheid van mensen (ouders maar ook hulpverleners) om ook hun eigen aandeel kritisch tegen het licht te houden. Kunnen wij met zijn allen de kinderen die werkelijk gevaar lopen beschermen met de Meldcode zoals hij er nu ligt? Ik ben bang van niet. Er zijn genoeg schrijnende voorbeelden van mishandeling die geen mishandeling blijken te zijn en omgekeerd, alhoewel dat minder op de voorgrond treedt omdat de kinderen voor de buitenwereld veilig lijken. Wij zijn het aan kinderen verplicht om te streven naar eenduidigheid in de definitie, zodat de Meldcode doet waarvoor hij bedoeld is.

2) Belang van kinderen ondergeschikt
De vraag “wel of niet melden” wordt te veel gekleurd door volwassenen. Volwassenen nemen het besluit om te melden of niet en dat doen zij vanuit hun eigen waarneming, referentiekader en emoties. Er zijn gevallen bekend dat er vanuit wraak gemeld wordt en er zijn gevallen waarin niet gemeld wordt uit angst voor de boosheid van de ander. Op dit moment is mijn ervaring dat emoties van volwassenen vaak de hoofdrol spelen en daarmee zijn kinderen niet geholpen.

3) Waarheidsvinding
Het blijkt een enorme opgave om objectief, zorgvuldig en feitelijk om te gaan met de Meldcode. Ik ken gevallen waarbij een zorgvuldig opgestelde melding van tafel wordt geveegd omdat de andere kant het verhaal in twijfel trekt. Ik ken gevallen waarin een emotionele melding zeer serieus genomen wordt, terwijl er feitelijk niet veel aan de hand is. Aangezien de consequenties van wel of niet melden zeer groot en ingrijpend kunnen zijn, begrijp ik niet goed waarom sommige hulpverleners elkaar liever bestrijden op betrekkingsniveau dan te kijken op inhoudsniveau wat er werkelijk speelt. Elk kind dat door niet melden onnodig langer in onveiligheid leeft is er één teveel. Elke ouder die door wel melden onterecht in de problemen komt, is er ook één te veel. Ik vind het onverteerbaar dat waarheidsvinding niet op nummer 1 staat in de Meldcode.

4) We kunnen het niet alleen
“It takes a village to raise a child” is een bekend Afrikaans spreekwoord en zo is het natuurlijk ook. Niemand leeft in een bubbel maar de huidige nadruk op eigen verantwoordelijkheid en “maakbaarheid” heeft gemaakt dat we misschien wel minder steun bij elkaar zoeken dan wenselijk is. Het heeft er helaas ook voor gezorgd dat oordelen veel makkelijker is geworden en dat de angst om als verliezer bestempeld te worden groot is. Dat leidt er soms toe dat ouders machteloos, wanhopig of oververmoeid zijn en het belang van de kinderen uit het oog verliezen of geen energie meer hebben om dát ook nog mee te wegen. Het is mijn stellige overtuiging dat niemand bewust kinderen op de wereld zet om ze lekker te mishandelen maar er kunnen omstandigheden en situaties ontstaan waarin de stress zo hoog oploopt dat het wel gebeurt. Dat is verschrikkelijk pijnlijk en verdrietig.
En als wij dan als volwassenen elkaar tegemoet durven treden vanuit Ruimte, Openheid, Nieuwsgierigheid en Duidelijkheid ontstaat er opnieuw veiligheid, ontspanning en rust waar kinderen wel bij varen.

Ik begon mijn verhaal met de Meldcode en de voordelen die zo’n instrument kan hebben. In de juiste handen en met het hart op de goede plaats helpt die code mensen verder. Niemand is vóór mishandeling en maar weinigen kiezen er bewust en vol plezier voor.

Ik pleit daarom voor gezond verstand in de hantering van de Meldcode en ik zie daar nog genoeg ruimte voor verbetering.

Karen@aansluitenbijcommunicatie.nl

Over bijkaren

Initiatiefnemer Aansluiten Bij Communicatie, gepassioneerd voorvechter van (mede)zeggenschap van mensen voor wie praten en luisteren niet vanzelfsprekend is
Dit bericht werd geplaatst in beschadigde volwassene, Communicatie, mildheid en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De Meldcode: alles KAN mishandeling zijn en daarmee is NIETS mishandeling

  1. bijkaren zegt:

    Dit is op Aansluiten Bij Communicatie herblogden reageerde:

    Na het GGZ congres “Een frisse blik op kwaliteit” gisteren en de mooie gesprekken die ik daar had, is deze blog nog steeds actueel.

    Like

Laat een reactie achter op bijkaren Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.