3 tips voor zinnige en zuinige zorg

Werk aan de winkel voor de politiek zou ik zo zeggen! Niet DE zorg is duur maar het zorgstelsel. Het stelsel als zodanig kraakt in zijn voegen en alles wat er aan “veranderd” wordt, zorgt voor kostenstijging en kwaliteitsdaling. Daarom hier drie tips voor zinnige en zuinige zorg van een zorgprofessional:

 

  1. Hap-snap werkt verspilling in de hand.
    Miljarden gaan er in om: DE zorg. Maar waar hebben we het dan over? Ziekenhuiszorg? Jeugdzorg? Thuiszorg? Ouderenzorg? Verpleeghuiszorg? Eerstelijnszorg? Tweedelijnszorg? Cure of care? Ambulant of intern? Hulpmiddelen? Revalidatie? Ik geloof dat ik nog wel even door kan gaan…………………..
    Door al deze begrippen op één hoop te gooien en alleen maar te brullen dat het te duur is, los je niets op. Dit systeem werkt in de hand dat de schreeuwers de aandacht (en het geld) krijgen en de patiënt niet de zorg die hij nodig heeft. Toevallig hebben we nu een hele actieve minister die overal miljoenen weet te vinden voor innovatieve projecten; het jammere is alleen dat daar het overstijgende geheel niet goedkoper van wordt.
    Het systeem zoals het nu is, is georganiseerd rondom professionals. Het aanbod regeert nog steeds. Er is nauwelijks samenwerking en als zorgvrager heb je geen idee meer waar je de hulp krijgt die je nodig hebt.
    Ik pleit voor een overstijgende, heldere visie, gebaseerd op gezond verstand en wetenschappelijke inzichten.
  2. Marktwerking leidt tot het recht van de sterkste, niet de beste.
    a) Om nog enigszins een fatsoenlijk inkomen te verwerven, wordt er van alles bedacht om maar de noodzaak aan te tonen van behandeling en begeleiding. Eén voorbeeld daarvan is het veelvuldig diagnosticeren van ADHD (“In Nederland is het aantal kinderen dat Ritalin gebruikt tussen 2004 en 2014 verviervoudigd. Het zou gaan om ongeveer 135.000 kinderen in 2014. De Gezondheidsraad stelde vast dat het aantal diagnoses is toegenomen en noemde de stijging van het Ritalin-gebruik zorgwekkend.”), een andere de allernieuwste hype “leefstijlgeneeskunde”, waarbij straks iedereen ziek is tot het tegendeel bewezen is.
    b) Elke week lees ik wel in de krant dat “handige jongens” er vandoor zijn met grote sommen gemeenschapsgeld omdat zij een “concept in de markt” weten te zetten dat vooral hun belang dient. Degenen die hieronder lijden zijn de zorgvragers en dat is voor mij al een reden om marktwerking in de zorg te vervangen door een eerlijk systeem waarbij een ieder de hulp krijgt die hij/zij nodig heeft.
    c) In het gevecht om bestaansrecht is DE zorg een marketingmachine geworden die met glimmende folders hengelt naar de gunsten van de zorgvragers. Het is een populariteitswedstrijd geworden, waarbij degenen met de grootste budgetten en afdelingen het vaakst gezien worden. Het resultaat is lange wachtlijsten, onnodige ingrepen en niet passende zorg maar wel immer stijgende kosten.
  3. Boter bij de vis voor de “handen aan het bed”.
    Er gaan miljoenen, misschien zelfs wel miljarden naar taskforces, werkgroepen, projecten om de kwaliteit van zorg te verbeteren. Helaas zitten daar maar al te vaak mensen in die nog nooit op de werkvloer hebben gestaan. Ze oordelen, geven invulling doen aannames en komen daarmee met oplossingen die alleen maar meer verwarring zaaien en leiden tot meer protocollen, regels en andere vormen van schijnzekerheid. Het ergste is dat een jaar of wat later negen van de tien keer blijkt dat er niets veranderd is en dat daar dan weer een denktank op gezet wordt.
    Erken dat zorg- en hulpverleningsprofessionals goed opgeleide, gekwalificeerde mensen zijn die vanuit intrinsieke motivatie streven naar het doen van het goede. Stop het misbruik maken van die mensen. Neem hen serieus en begin bij een fatsoenlijke vergoeding voor hun inspanningen. Gooi hen niet dood met lijstjes, keurmerken en een eisenpakket van “heb ik jou daar” om hen vervolgens bij Gods gratie een fooi toe te kennen. Zij zijn niet de veroorzakers van de altijd uitdijende kosten, net zoals patiënten dat ook niet zijn. Het wordt tijd dat de politiek de hand in eigen boezem steekt en gaat werken aan een samenhangende, heldere visie op GEZONDE gezondheidszorg, zoals ik in punt 1 al betoogde.Ik wil afsluiten met een oproep aan minister Hugo de Jonge, staatssecretaris Bruins en staatssecretaris Blokhuis:De zorg is ziek en pleisters plakken helpt niet meer. Het geld is er, dat is gebleken; nu de keuzes nog! 

    karen@aansluitenbijcommunicatie.nl

 

Advertenties

Over bijkaren

Initiatiefnemer Aansluiten Bij Communicatie, gepassioneerd voorvechter van (mede)zeggenschap van mensen voor wie praten en luisteren niet vanzelfsprekend is
Dit bericht werd geplaatst in Financiering, Fraude, Goede zorg en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.