En dan heb je hulp nodig……………..

Thuis en op school loopt het spaak. Het “gewone” werkt niet (meer) en je merkt dat de spanningen oplopen.
Je wilt er wat aan doen maar waar begin je dan?

Waar kom je in terecht? Hoe zit het met keuzevrijheid? Waar let je op? Hoe weet je of je de hulp gevonden hebt die jij en je gezin nodig hebben? Wat kun je verwachten of beter nog wat mag je verwachten? Wordt er naar jullie geluisterd? En wie gaat dat betalen?

Het volgende verhaal helpt je hopelijk op weg naar het vinden van hulp die bij jou en je gezin past.

Tijdens een 10-minutengesprek op school krijg je te horen dat Joep* (9 jaar) erg afwezig is in de lessen, dat hij zijn eigen gang gaat en daardoor het ritme in de klas geregeld verstoort. Op het schoolplein valt hij op doordat hij vaak betrokken is bij ruzies. Thuis merk je dat Joep* moe thuis komt en weinig kan hebben. Hij plaagt zijn zus, trekt de hond aan zijn staart en barst geregeld in woede uit. ’s Avonds komt hij moeilijk in slaap en midden in de nacht staat hij minstens één keer huilend aan je bed.

Op school spreekt de juf hem streng toe, hij zit al apart en krijgt elke dag werk mee naar huis, waar hij op school niet aan toegekomen is. Thuis corrigeren jullie hem en sturen hem naar zijn kamer als hij vervelend is.

Je denkt weleens: “wat zou er aan de hand kunnen zijn?” maar door de hectiek en stress van alledag kom je er niet aan toe om er een keer over te gaan praten met de huisarts. Je moet zoveel en de dagen zijn te kort. Wanneer je erover praat met familie en vrienden krijg je allerlei goedbedoelde adviezen zoals “je moet gewoon strenger zijn”, “je moet gewoon consequenter zijn” én natuurlijk de verhalen van anderen die zij kennen die het moeiteloos hebben opgelost. Hier word je eigenlijk alleen maar onzekerder van en bij jou loopt de stress ook op en je merkt dat je kribbig en zenuwachtig wordt.

Waar trek je aan de bel?
In dit geval ga je bellen met Aansluiten Bij Communicatie en na een kennismakingsgesprek waarin je de gelegenheid krijgt om je verhaal te doen, besluit je om “ja” te zeggen. Wat je over de streep getrokken heeft, is het feit dat Aansluiten Bij Communicatie in ging op de mogelijkheden en de positiviteit die er ondanks de chaos ook is.

Tijdens de intake komen we er gezamenlijk achter dat Joep* veel onvoorspelbaarheid en onveiligheid ervaart door de problemen die er spelen. Hij krijgt soms ongewild mee dat de financiën problematisch zijn, dat er misschien verhuisd moet gaan worden en dat zijn wereld zoals hij hem kent, niet langer veilig is. Jullie als ouders zijn jullie er niet van bewust dat de werkeloosheid van vader, de gezondheid van het zusje en de overbelasting van moeder zorgen voor een gespannen sfeer.

Wat gaan we doen?
Het ondersteuningsplan dat gemaakt wordt, is de eerste drie maanden vooral gericht op herstel van veiligheid, vertrouwen en ontspanning. In drie uur per week is er aandacht voor alle gezinsleden en voor de onderlinge dynamiek en daarnaast organiseren we een gesprek op school waarin zorgen worden uitgesproken en afspraken worden gemaakt. Dit verloopt prettig en ouders voelen zich opgelucht.

In de individuele momenten zien we dat Joep* het fijn vindt dat er naar hem geluisterd wordt. Hij heeft er niet altijd zin in en soms doen we dan gewoon een spelletje of gaan we voetballen. Soms is moeder erbij, soms vader en af en toe krijgt hij alleen alle aandacht. Na een tijdje vertelt hij onder meer dat hij het jammer vindt dat zijn vader niets meer met hem doet en dat hij vaak kortaf is. Hij geeft aan dat hij bang is dat zijn vader hem niet meer lief vindt.
Hij komt met vragen over de situatie want hij is bang dat er geen geld meer is. Hij is veel bezig met geld tellen en sparen en zegt dat hij maar niets vraagt omdat hij zijn moeder niet verdrietig wil maken. Hij maakt zich ook zorgen om zijn moeder die er vaak moe uitziet.
Ook vertelt hij dat hij best wel weet dat hij zijn zus en de hond niet mag plagen, maar dat hij dat doet als zijn hoofd vol zit. Hij geeft aan dat er dan een soort bommetje afgaat in zijn hoofd waardoor hij gaat pesten.

In de gezamenlijke momenten gaan we aan de hand van positieve kaartjes, foto’s en tekeningen aan de slag met wat Joep* bezighoudt en in rollenspellen werken we aan ruimte, openheid, nieuwsgierigheid en duidelijkheid. Het mooie van Joep* is dat hij laat zien dat hij goed kan observeren en dat hij begaan is met iedereen binnen het gezin en dat hij eigenlijk helemaal niet zooo                                                 boos wil zijn.
Wat levert het op?
Er zijn afspraken gemaakt:
Vader brengt Joep* naar bed en spreekt dan nog even de dag door.
Er wordt een emotiemeter geïntroduceerd voor het hele gezin.
Er komt een planbord waarop Joep* en zijn zus taakjes mogen aankruisen.
Moeder doet tenminste één ding per dag samen met Joep* en ze kiezen samen één activiteit uit een doosje met foto’s.

Na drie maanden zijn we zover dat iedereen in het gezin zich meer gehoord en gezien voelt en er is weer ruimte voor “gekkigheid”. Vader ziet in dat hij hulp nodig heeft om zijn zelfvertrouwen te herstellen en gaat dat in gang zetten. Moeder vraagt Joep* nu vaker om haar te helpen en Joep* vindt het fijn dat hij kan bijdragen door boodschapjes te doen, de hond uit te laten of met zijn zusje te spelen. Hij begrijpt nu dat zijn moeder zich dan minder zorgen maakt. Op school gaat het ook beter; hij is niet meer overal waar ruzies zijn.

(*In verband met de privacy is de naam Joep gefingeerd)

En nu verder:
Herken je de situatie of zoek je naar oplossingen voor jouw specifieke situatie? Zet de eerste stap naar ontspanning en neem gerust vrijblijvend contact op met: karen@aansluitenbijcommunicatie.nl

Laten we in gesprek gaan!

Over bijkaren

Initiatiefnemer Aansluiten Bij Communicatie, gepassioneerd voorvechter van (mede)zeggenschap van mensen voor wie praten en luisteren niet vanzelfsprekend is
Dit bericht werd geplaatst in Gedrag, Gehoord en gezien worden, opvoeden, Relaties en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.