Regeltjes, gedoe en meer redenen waarom ik niet betaald word als logopedist

Dit blog gaat over zorg, over goede zorg en over zorgen die ik heb.
Ik heb ooit het diploma logopedist gehaald, ik heb jarenlang als logopedist gewerkt en toch……………………datgene wat ik deed en doe wordt nu niet meer gezien als logopedie. Ik kreeg datgene betaald wat “men” verstond onder logopedie binnen zorginstellingen.

Toen ben ik zelfstandige geworden en belandde ik in een oerwoud aan regels, eisen, stapels papierwerk, blokkades en andere ontmoedigingstactieken waardoor ik al gauw doorkreeg dat mogen werken als logopedist voor mij zoveel tijd en energie zou gaan kosten dat ik uiteindelijk besloten heb mijn eigen weg dan maar te gaan volgen. Ik wilde toch graag werken, ik wilde toch graag geld verdienen en ik vond en vind nog steeds dat ik als logopedist kwaliteit en deskundigheid te bieden heb.

Waar liep ik dan zoal tegenaan?
Onder meer het kwaliteitsregister Paramedici. Na mijn verhuizing naar het oosten van het land, vond ik geen werk meer in de logopedie. Daarmee verliep na vijf jaar mijn KWALITEITSregistratie. Ik had inmiddels nieuwe ervaringen, nieuwe kennis en nieuwe inzichten vergaard die mijn werk alleen maar ten goede kwamen. Tegelijkertijd begon iedere werk/opdrachtgever  en zorgverzekeraar te vragen om kwaliteitsregistratie. Zie hier het dilemma!
Geloof me, ik heb pogingen gedaan om me te herregistreren maar ik heb de moed opgegeven omdat ik in de tijd dat ik daarmee bezig was ook mensen kon helpen.

Ik liep ook aan tegen de starheid van beeldvorming; nog steeds, tot op de dag van vandaag wordt de logopedist gezien als “spraakjuf” terwijl ik mijn expertise opgebouwd heb in communicatie (interacties tussen mensen, aanpassingen om de communicatie beter te laten verlopen, non-verbale communicatievormen en meer). Hoe noem je jezelf als je niet binnen de lijntjes past?

Ik kan mezelf niet als communicatiedeskundige profileren want ik doe niets met marketing en pr, woordvoering of mediatraining. Ik kan me ook niet profileren als logopedist want ik heb geen behandelkamer, ik ben niet aangesloten bij de NVLF daarnaast bedien ik me niet van het jargon van logopedisten (voorbeeld PMA voor persoon met afasie, PRT voor pivotal response training, VAT voor volgen, aanpassen en teruggeven) dus wie en wat ben ik? Ik heb me daar niet door laten ontmoedigen dus heb ik mijn eigen werkwijze ontwikkeld omdat ik daarmee mensen kan helpen.

Inmiddels begint het te lopen en ben ik nog steeds werkzaam als logopedist. Ik word alleen niet betaald als logopedist.

Ik heb een Kiwakeurmerkpas, ik heb een SKJpas, ik heb een CRKBOregistratie, ik word om de haverklap gescreend en goedgekeurd door Justitie (met al die VOG’s kan ik inmiddels mijn muur behangen) en wat levert mij dat op? Maar belangrijker nog; wat zegt het over mijn kwaliteit?

Kortom;

Ik pleit voor de terugkeer van het gezonde verstand in de zorg én hulpverlening. Het blindstaren op keurmerken, registers, verantwoording op papier voor van alles en nog wat heeft niet geleid tot betere zorg- en hulpverlening.
Ik pleit voor het verder kijken dan je neus lang is; het gaat niet om diploma’s, functietitels of methoden en technieken. Het gaat om aansluiting, afstemming en advisering en behandeling die de ANDER verder helpt.
Ik pleit voor samenwerken in plaats van elkaar tegenwerken omdat de marktwerking dat zogenaamd nou eenmaal voorschrijft. De cliënt werkelijk centraal zetten door gebruik te maken van elkaars expertises, door ideeën uit te wisselen en door “over de schutting” te willen kijken en waar nodig methoden en technieken te combineren omdat dat voor die ene cliënt het beste resultaat geeft.

Mijn collega en ik komen er wel. Door hard werken, veel onze neus stoten, aansluiting zoeken bij gelijkgestemden en in onze hulpverlening te zoeken naar de basis, om van daaruit op te bouwen, komt er beweging. Inmiddels durven wij er in te geloven dat wij bestaansrecht hebben en dat wij echt iets goed doen.

Ik wens iedereen die dit leest en die dit verhaal herkent moed toe. Moed om buiten de comfortzone te stappen, moed om je hart en passie te volgen en te doen waarvoor je ooit in het vak bent gaan werken: mensen met een probleem ondersteunen en hun leven makkelijker maken.

Als je geïnspireerd bent door dit verhaal en ook van het gebaande pad bent gegaan, hoor ik dat graag. Samen staan we sterker! karen@aansluitenbijcommunicatie.nl

 

Over bijkaren

Initiatiefnemer Aansluiten Bij Communicatie, gepassioneerd voorvechter van (mede)zeggenschap van mensen voor wie praten en luisteren niet vanzelfsprekend is
Dit bericht werd geplaatst in Communicatie, Financiering, Goede zorg, Logopedie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.