Vijftig tinten boos……………

Het valt mij op dat ik veel boze reacties lees en hoor; op social media lijkt boosheid te overheersen. In de krant idem dito en in bijna alle TV-programma’s die ik stressvoorbij zie komen, zijn boze burgers, verontwaardigde politici en gefrustreerde professionals prominent aanwezig. Ook in mijn omgeving ligt boosheid op de loer; dan heeft die iets gezegd waar een ander boos over is, dan is het weer een situatie die verontwaardiging oproept. Frustratie, ergernis, irritatie over van alles en nog wat. Ik begrijp dat niet zo.

Natuurlijk ben ik ook weleens boos; omdat ik slecht geslapen heb, omdat iemand niet doet wat ik gevraagd heb of omdat iemand iets gezegd heeft wat mij onaangenaam raakt. Thuis in de veiligheid van mijn huis reageer ik heftiger dan in bijvoorbeeld werksituaties, dat zullen de meeste mensen wel herkennen en beamen. Thuis is “uit je dak gaan” nét iets makkelijker dan buiten de deur, tenminste voor mij. Gbooselet op mijn observaties in het dagelijks leven, kan ik concluderen dat er ook mensen zijn die hun boosheid ongeremd uiten op het moment dat het opkomt. Terecht of onterecht, eerlijk of niet, heftig of ingetogen, ik zie overal mensen “gewoon” boos zijn.

Boosheid verandert je kijk op de wereld en wie je bent. Het levert stress op die je weerbaarheid vermindert en die je een machteloos gevoel geeft. Omgekeerd is stress één van de oorzaken van boosheid. Als je niet veel kunt hebben, word je sneller boos. Langdurig boos zijn heeft het risico in zich dat je je slachtoffer gaat voelen, dat je alles en iedereen gaat wantrouwen en dat je jezelf voortdurend bevestigt, “zie je nou wel”, elke keer dat je in conflict komt met anderen. Achter boosheid zit negen van de tien keer angst, een gevoel van dreiging dat voortkomt uit ervaringen die eerder zijn opgedaan. Negatieve ervaringen laten hun sporen na en veranderen je gedachten over wie jij bent en hoe je in de wereld wilt staan.

stekeligIedereen kent wel mensen die zich “tot de tanden toe bewapend” hebben om zich te verdedigen en bij het geringste vermoeden van onrecht voor zichzelf opkomen (of herkent zichzelf). Ze maken een prikkelbare, stekelige indruk en alles wat ze vertellen is doorspekt met woorden als “ik pik het niet”, “hij moet uitkijken” en “ik maak zelf wel uit wat ik doe”. Er gaat een zekere dreiging uit van boze mensen. Die maakt dat anderen de neiging krijgen een blokje om te gaan of zich anders gaan gedragen; de één wordt heel voorzichtig en de ander zal boos terug reageren.

Van de week ben ik me weer bewust geworden van wat boosheid met iemand doet. Ik heb een gesprek gehad met een mevrouw, die eigenlijk door iedereen het liefst gemeden wordt. Ze is fel, gaat meteen in de aanval en als het haar niet bevalt, scheldt ze je onder de groene zoden. Ze komt stevig over, kijkt nors en heeft overal een negatieve mening over. Tijdens een gezellige middag pakte zij haar verdamper (een soort van elektronische sigaret) en ze nam daar trekjes van. Ze blies dus ook damp uit en dat leidde ertoe dat haar verteld werd dat er niet gerookt mocht worden in de zaal en dat zij dus ook de verdamper niet mocht gebruiken. Daar werd ze boos over want het was geen sigaret, zelfs geen elektronische, en ze vond het onzin dat ze overlast veroorzaakte. Degene die haar had aangesproken had het daar bij laten zitten maar zat er wel mee. Een week later is ze weer aanwezig en wordt mij gevraagd om met haar in gesprek te gaan over het gebruik van de verdamper. Zo gezegd zo gedaan 🙂  In het gesprek dat volgt, pas ik mijn RONDe principes toe: ik geef haar ruimte voor haar mening en haar verhaal, ik ben open zonder te oordelen, ik ben nieuwsgierig en duidelijk: mijn boodschap is of ze naar buiten wil gaan met haar verdamper.  Tijdens het gesprek zie ik haar meer ontspannen en we komen tot een afspraak (met een knipoog). Zij wenkt mij als ze toe is aan een “pufpauze”. Aan het eind van de middag komt er iemand naar me toe en zegt dat mevrouw de hele middag haar verdamper niet heeft gebruikt in de zaal.

langst-boosDeze mevrouw is niet van de ene op de andere dag mild en meegaand, maar ze heeft wel weer een keer de ervaring opgedaan dat er naar haar geluisterd wordt. Hopelijk volgen er meer van deze ervaringen, zodat zij haar boosheid meer kan laten varen. Ik weet zelf hoe je gevangen kunt zitten in boosheid én ik weet inmiddels ook dat IK de enige ben, die daar verandering in kan aanbrengen. Het was hard werken maar uiteindelijk kijk ik nu met andere ogen naar de wereld.

Over bijkaren

Initiatiefnemer Aansluiten Bij Communicatie, gepassioneerd voorvechter van (mede)zeggenschap van mensen voor wie praten en luisteren niet vanzelfsprekend is
Dit bericht werd geplaatst in Agressie, Communicatie, evenwicht, Geen categorie, Onbegrip, praten, stress en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Vijftig tinten boos……………

  1. Pingback: Het heeft GEEN zin … Vandaag één jaar petitie ‘Het Roer Moet OM’ TEGEN beleid #Schippers …. | Martin Jan Melinga

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.