Een andere manier van zorgverlenen? Het kán wel!

Ieder mens is eerst mens en heeft op zijn manier behoefte aan contact en verbondenheid met zijn omgeving. Een persoonlijkheids-, ontwikkelings- of stemmingsprobleem beïnvloedt het welbevinden en de kwaliteit van leven van een persoon en daarmee zijn vermogen een goede relatie met zichzelf en met zijn omgeving te hebben. Dit levert beperkingen op in het dagelijks leven.

Mijn begeleiding is gericht op het leren kennen, accepteren en waar mogelijk compenseren of opheffen van deze beperkingen. Door wederzijdse kwaliteiten van het systeem af te stemmen ontstaat er zelfredzaamheid waarbinnen een ieder kan zijn wie hij* is en de kwaliteit van leven toeneemt op alle gebieden die essentieel zijn voor het welbevinden.

Denkertje3

In gelijkwaardige communicatie is ruimte voor beide partijen.

Met name op het gebied van in contact zijn met elkaar is veel te winnen als mensen zich meer bewust zijn van de mogelijkheden naast praten. Taal is een belangrijke manier van in contact zijn; mensen praten veel en snel en doen dat de hele dag door in de verwachting dat de ander precies begrijpt wat zij zeggen. Toch heeft taal zo zijn beperkingen doordat betekenissen niet eenduidig zijn en ieder mens zijn eigen kleur geeft aan woorden. Denk maar eens aan het woord winkelen; bij de één roept dat direct een beeld op van op internet alleen bestellen wat je nodig hebt en voor de ander betekent het een dagje uit. Rondkijken, passen, verrast worden en thuiskomen met onverwachte “schatten”. Wat voor de één een functionele bezigheid is omdat hij* nu eenmaal niet in zijn nakie rond kan lopen, is voor de ander een sociaal gebeuren waar bij plezier beleefd wordt aan de activiteit en het resultaat veel minder belangrijk is.

Met woorden alleen komen mensen er dus niet, er is een heel deel aan niet-verbale uitingen die mede de betekenis van woorden bepalen. De toon, het volume en de intonatie waar mee iets gezegd wordt, de gezichtsuitdrukkingen en houding die men er bij aanneemt, de situatie waarin iets gezegd wordt en de onderlinge relatie waarbinnen iets gezegd wordt; samen met nog andere subtiele niet verbale uitingen wordt de betekenis van de uiteindelijke communicatie bepaald.

Vorm, inhoud, gebruik

vormNon-verbaal communiceren gaat grotendeels onbewust en de meeste mensen zijn goed in het interpreteren van de signalen, waardoor communicatie grotendeels goed gaat. Toch kent iedereen voorbeelden van misverstanden; bijvoorbeeld omdat de inhoud niet klopt met de vorm waarmee gecommuniceerd wordt. Snel en opgewonden zeggen dat je rustig bent, roept vraagtekens op. Soms klopt de vorm niet bij het gebruik; in een vriendschappelijke relatie ineens formeel gaan doen, werkt verwarring in de hand. Ook komt de inhoud soms niet overeen met het gebruik; heel joviaal slecht nieuws brengen, doet de wenkbrauwen fronsen.

Kijken naar belemmeringen

Als er ruis in de onderlinge communicatie is, levert dat vaak gedoe op in relaties met anderen. Het duidelijkst is het wanneer één van beiden duidelijk problemen ondervindt met praten en luisteren, subtieler is het wanneer één van beide partijen moeite heeft het non-verbale te uiten of te duiden. In de traditionele zorg wordt dan vooral degene waar iets mee is, behandeld. In een half uur per week en heel soms twee keer een half uur per week, krijgt die persoon oefeningen en wordt er advies gegeven in een therapiesetting. Maandenlang tot zelfs meerdere jaren wordt er gesleuteld aan iemand en een klacht die therapeuten vaak hebben, is dat de transfer naar de dagelijkse praktijk niet of moeizaam tot stand komt en dat er geregeld sprake is van “therapiemoeheid”.

Dit doet Aansluiten Bij Communicatie anders

Samen met een cliënt en zijn omgeving breng ik in kaart waar problemen ervaren worden en welke problemen dat zijn. Soms zijn de problemen het gevolg van iets in de cliënt zelf (een verstandelijke beperking of een ontwikkelingsprobleem) en doen ze zich voor in alle relaties die hij* heeft, soms komen we er achter dat de problemen zich in bepaalde situaties voordoen en op andere plekken en momenten niet. Het overzicht dat zo ontstaat geeft aanwijzingen over waar aan gewerkt gaat worden. Het is een mix van doelstellingen waarin de cliënt zelf vaardigheden leert en zijn eigen kwaliteiten leert herkennen en waarderen, waarin de omgeving vaardigheden leert gezonde relatiesen ook inzicht krijgt in de eigen kwaliteiten. Uitgaan van de eigen kracht levert rust en ontspanning op binnen het systeem. In de praktijk betekent dit dat ook de hoeveelheid tijd en de frequentie van ondersteuning aangepast is aan de cliënt én zijn omgeving, maar over het geheel genomen duurt een traject een maand of zes. Daarna is er sprake van een duidelijke verbetering en meer zelfredzaamheid en bouwen we de ondersteuning weer af.

Wil je ook ervaren wat Aansluiten Bij Communicatie voor jou en jouw situatie kan betekenen, maak dan eens een vrijblijvende kennismakingsafspraak of doe de screening op www.aansluitenbijcommunicatie.nl 

(*daar waar ik hij en zijn schrijf, kun je ook zij en haar lezen)

 

 

Over bijkaren

Initiatiefnemer Aansluiten Bij Communicatie, gepassioneerd voorvechter van (mede)zeggenschap van mensen voor wie praten en luisteren niet vanzelfsprekend is
Dit bericht werd geplaatst in Communicatie, Gedrag, gelijkwaardigheid, Kwaliteit, praten, Relaties, stress en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een andere manier van zorgverlenen? Het kán wel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.